ايده‌ساز!


خيلي از ما شايد در ذهن‌مان دنبال يک فرصت خوب بگرديم براي کارآفريني و راه‌انداختن کسب و کار خودمان. اغلب، انگيزه لازم براي اين کار در ذهن ما وجود دارد؛ اما نمي‌دانيم بايد چه کار کنيم و از کجا شروع کنيم. اگر به زندگي آدم‌هاي موفق دنياي کسب و کار هم نگاه کنيد مي‌بينيد که تفاوت اين آدم‌ها با ديگران تنها در تشخيص درست و به موقع نياز انسان‌ها به يک محصول يا خدمت خاص بوده است. در واقع تفاوت اين آدم‌ها با ديگران چيزي نبوده جز داشتن “ايده‌”‌هاي جالب، جذاب و کاربردي براي پاسخ‌گويي به “نياز” ديگران که البته اجراي درست و به موقع آن ايده، باعث موفقيت‌شان شده است (اصلا در صفحات اول هر کتاب بازاريابي مي‌خوانيم که بازاريابي معنايي جز تشخيص درست نياز ديگران و پاسخ‌گويي به آن‌ها ندارد!) خوب حالا وقتي ايده نداريم چه بکنيم؟

امروز يکي از دوستان ميلي فرستاده بود که پاسخ اين سؤال را در خود داشت. در اين سايت، در هر دقیقه به طور متوسط۱۰-۱۲ ایده جدید برای شروع يک کسب و کار (و البته عمدتا ايده‌هاي مربوط به کسب و کارهاي اينترنتي) معرفي مي‌شوند؛ ايده‌هايي که هر يک در جاي خود جذاب و قابل تأمل هستند. نکته جالب سبک نمايش اين سايت است؛ هر ايده چند ثانيه‌اي روي صفحه نمايش است و بعد ناپديد مي‌شود! تا لحظه نگارش اين مطلب تعداد ايده‌هاي معرفي شده در اين سايت به عدد عجيب “754371” رسيده است!

خوب نتيجه مي‌گيريم که براي کارآفريني ايده‌‌ها بسيارند، منتها کساني موفق‌اند که بتوانند آن معناي اصيل بازاريابي را به واقعيت تبديل کنند!  من هم بروم دنبال کارآفريني خودم! 🙂


یک پاسخ به “ايده‌ساز!”

  1. درود بر علی آقای نعمتی شهاب عزیز.
    خدمت شما که جزو انگشت‏شمار دوستای گودریم هستی عارضم که گاه و بی‏گاه سرک می‏کشم به وبلاگت. اما از اونجایی که گودر شب و روز نذاشته واسه هیچ کی و کامنت گذاشتن تو وبلاگا رو یه جورایی تعطیل کرده به کل، به نظرم باید می‏‏اومدم و می‏گفتم که مطالب وبلاگتو از همون گودر دنبال می‏کنم. و نمی‏‏‏رسم جدن بیام این‏جا کامنتی بذارم واست؛ البته اگه نظری داشته باشم. واسه چی اینو باید می‏گفتم؟ واسه این‏که شاید یکی از لذت‏های وبلاگ‏نویسی لذت خونده شدن توسط دیگران باشه. و رسم رفاقت ایجاب می‏کرد که بدونی دست‏کم خونده می‏شه مطالبت از جانب یکی. حالا گیرم اون یه نفر، آدم نه چندان مهمی باشه مثل من. و حتی شاید مثل خودم اصلن واست مهم نباشه خونده شدن توسط دیگران، و نفس نوشتن تو وبلاگت “واسه دل خودت نوشتن” باشه. اما گفتم بد نیست بگم اینو و یه بار دست‏کم کامنتی بذارم پای وبلاگت. امید که بیش‏تر بتونم کامنت بذارم.
    پ.ن : آقا راستی یه تنه سه برابر بقیه کسایی که فالوو کردم شیر می‏کنیا. اینترنت خونه هم هنوز نفتیه، خیلی از آیتمای شیر شده‏ت رو نمی‏رسم گاهی بخونم. اما اونایی که پاش کامنتی گذاشتی یا نوتی نوشتی واسش رو می‏خونم. خبرگزاری‏ای هستی واسه خودت 😉 شیر آیتم هات افزون باد! 😀 خیلی حرف زدم، زیاده جسارت. ارادتمند، وحید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.