غرقه در خیالِ انتظار …


 میوه در گیاه رشد می‌كند و  شعر در شاعر

این دو هم‌دیگر را كامل می‌كنند

معمولا شعر برای  من

با ترانه‌ای از راه می‌رسد و غالبا غمگین

چرا كه شاعران ذات اندوه‌گین جهان‌اند

تنها شاعران‌اند كه از ماقبل تاریخ

چیزهایی را به یاد می‌آورند

هنوز در انبوهی درختان

رفتار مرموز پرنده‌ای دیده می‌شود

كه آدمی را وا می‌دارد

تا از درخت بالا رود

انسان وجود منتظری است

شاید در انتظار خیالی

كه هنوز بشود در آن غرق شد …

 

زنده‌یاد غلام‌رضا بروسان 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.