گزاره‌ها (132)


بي‌ادبي چيزي نيست جز احساس جعلي توان‌مند بودن يک انسان!

اريک هافر


4 پاسخ به “گزاره‌ها (132)”

  1. درسته؛ ولي يك وقت‌هايي هم توهمه مطلقه 😐

  2. خیلی خوب بود. معمولا این احساس توانمند بودن رو اطرافیان چاپلوس به فرد میدن

  3. اين جمله را بايد با طلا نوشت. هيچ چيز بدتر از اين نيست كه بعضي ها احساس ميكنند كه خيلي توانمندند. در اين راه تمام امتيازهاي يك كار خوب را براي خود محسوب ميكنند (دائم از من ميگويند) و در هر شكستي براي خود سهمي قائل نميشوند (تو چنين كردي كه كار خراب شد و …)
    و در اين راه از هيچ كاري از پرخاش و توهين هم ابا نميكنند.
    سربلند باشيد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.